خانه / کودک و نوجوان / تاثیر دوست خیالی بر شخصیت کودک

تاثیر دوست خیالی بر شخصیت کودک

کودک

تاثیر دوست خیالی بر شخصیت کودک

bubble bateau 44 تاثیر دوست خیالی بر شخصیت کودک

❓❓❓❓با صحبت دراین مورد به این سوالات میرسیم که…
آيا بايد کودک را از داشتن دوست خیالی بازدارند يا نه؟

آيا درگیر بودن با يک دوست خیالی به اين معنی ست که کودک در دوست يابی مشکل دارد؟

آيا به اين معنی است که او نمیتواند بین رويا و واقعیت تفاوت قائل شود؟

آيا کودکان میفهمند که دوستان خیالی شان صرفاً غیرواقعی هستند؟

يا از اين هم وخیم تر، آيا به اين معناست که کودکشان ممکن است در خطر ناهنجاری های روانی باشد؟؟؟

👶👻 تصوير کلیشه ای درمورد کودکی که دوست خیالی دارد، کودکی خجالتی، گوشه گیر و دچار مشکلات عاطفی است که نیازدارد دوستانی واقعی برای خود داشته باشد.اين تصوير منفی احتمالاٌ به دلیل اين واقعیت است که کودکان در واقع گاهی از دوستان خیالی بهره می گیرند ، تا از عهده ی مشکلات خود برآيند. به هر حال، قوه ی تخیل، منبع قدرتمندی برای آنها در حل مشکلات است،.

👶👻 کودکان میتوانند با اعتماد به نفس از کنار يک سگ ترسناک بگذرند وقتی که يک ببر نامرئی در کنار آنهاست؛ آنها می توانند با همراه خیالی خود درمورد وقايع ناراحت کننده ای که اعضای خانواده را درگیرکرده، صحبت کنند و بدانند که راز آنها محفوظ باقی میماند.

👶👻 تظاهر به داشتن يک همراه خیالی بیشتر به اين دلیل اتفاق میافتد که سرگرم کننده است تا اينکه کودک دچار پريشانی عاطفی است. در تحقیقی ساختار شکنانه که در کتاب “خانه تخیلات”   مطرح شده است، دروثیجی. سینگر و جروم ال. سینگر نشان دادند که کودکانی که دوستانی خیالی برای خود میسازند اجتماعی تر ظاهر می شوند و از روابط خود با ديگران بیشتر لذت میبرند.

دوستان خیالی چه شکلی هستند؟

حیوانات و افرادی که در روياپردازی کودکان جای دارند، از لحاظ میزان زنده بودنِ تصاويرشان ، رشدشخصیتشان و حد و حدود وجودشان در دنیای واقعی، متفاوت هستند. بعضی از دوستانِ خیالی پايدارند، عمرطولانی دارند و کودکان به طور مرتب با آنها بازی میکنند، در حالی که سايرين بیشتر حضوری موقتی دارند،
گاهی اوقات کودکان از وسايل يا ابزارهای دنیای واقعی به عنوان دوست خیالی استفاده میکنند. مثل خرگوش ها، سگ ها، میمون ها، حیواناتِ عروسک خیمه شب بازی ،اشیاء و گاهی برخی از اين دوستان نامرئی، دختران و پسرانِ معمولی ای هستند که به عنوان همبازی خوب، کاربرد دارند و کودکان از اينکه اين دوستان چه شکلی هستند و  چگونه رفتار  می کنند تصوير ذهنی واضحی دارند.

آنها هیچ مشکلی در نقاشی کردن آنها و توصیف شخصیت شان ندارند. مثلاٌممکن است، جزئیاتی مانند بامزه بودن دوست خیالی که باعث خنده آنها میشود و اينکه يک همراه خوب است را بیان کنند برای مثال: “ما همیشه میدانیم که آن ديگری چه میخواهد بگويد“.

منطقی به نظرمی رسد که دوستِ ساختگی دچار بدخلقی، لجاجت و ساير معايب دوستان واقعی نباشد. با اين حال، توصیفاتِ کودکان از دوستان خیالی غالبا شامل دوستانی است که سرکش، رئیس مآب، مجادله گر و غیرقابل پیش بینی هستند. آنها نه بر اساس خواست کودک، بلکه بیشتر وقتی می آيند و می روند که خودشانبخواهند. معمولا نمیخواهند بازی مورد تمايل کودک را انجام دهند. بسیار بلند حرف می زنند، در هیچ چیزسهیم نمیشوند، يا کاری را آنطور که به آنها گفته شده است انجام نمیدهند. همچنین میتوانند واقعاٌ مايه ی رنجش باشند.  برای مثال کودک میگوید که : “او مرا میزند و در موهايم ماست میريزد.”

که در اینجا این سوال میشود که….

آيا کودکان فکر میکنند که دوستان خیالی شان واقعی هستند؟

اين امر، شبیه تمايل بزرگسالان در واکنش عاطفی نشان دادن به فیلم، کتاب و ديگر چیزهای فانتزی است.کودکان به خوبی آگاهند که دوستان خیالی شان غیرواقعی هستند. اين نظر بر پايه ی اشارات خودانگیخته ی کودکان در طول مصاحبه به موقعیت تخیلی دوستان خیالی خود است.برای مثال تعدادی از پاسخ ها به سوالات این طور پاسخ دادن که

❓❓زمانی که می خواهی با (نام دوست خیالی )، بازی کنی، چه کار می کنی که پیدايش شود؟

👶 “بعضی وقت ها در خیالم جورج را صدا میکنم و او در خیالم فقط میگويد “دارم میام”. (دختر پنج ساله)
👶 “من فقط او را تخیل میکنم”. (دختر چهار ساله)
👶 “او حرف نمیزند چون يک بچه ی واقعی نیست”. (دختر پنج ساله)

نتیجه گیری
ساختن يک دوست خیالی شکلی سالم و متداول از بازی تخیلی است، به خصوص برای فريب دادن والدين،آموزگاران و روان شناسان. گوناگونی انواع دوستانی که کودکان میسازند قابل توجه است، برخی نامرئی هستند . کودکان بر اساس وضعیت روحی خود، جزئیات و داستان هايی در مورد دوست خیالی خود می آفرينند که معمولا مايل هستند آنها را برای ديگران
تعريف کنند. به هر حال، پاسخ کودکان به سوال ها در مورد دوست خیالی شان، اغلب توانايی آنها را در تفکیک بین رويا و واقعیت تصريح می کند. همان کودکی که در مورد يک فیل پر حرف که می تواند او را ببیند و صدايش را بشنود با مصاحبه کننده صحبت کرده است،

احتمالا چند دقیقه بعد به محقق لبخند می زند و به او يادآور میشود که اين ها صرفاٌ تخیلی هستند.

اين متن قسمتی از مقاله ترجمه شده از:
Taylor, Marjorie and Mottweilwr, Candice M.(2008). Imaginary companions: pretending they are

real but knowing they are not. American journal of Play, University of Illinois

تاثیر دوست خیالی بر شخصیت کودک, دوست نامرئی, تاثیر مثبت دوست خیالی, دوست خیالی کودک, تاثیرات منفی دست خیالی, ایا دوست خیالی مشکل ساز, دوست خیالی مشکل ساز, دروغ کودکان

درباره مریم امیری مقدم

حتما ببینید

رفتار والدین با کودک

کودک رفتار والدین با کودک 💢 رشوه به كودكان ممنوع : هدف از دادن پاداش …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 3 =